Als Jan Slagter met de cameraploeg het terrein van het verpleeghuis in de stad Balti oploopt, worden ze geconfronteerd met een angstaanjagend tafereel. Mensen liggen op bankjes, lopen verdwaasd rond, roepen en schreeuwen. Jan Slagter: “Het is geen plek waar je graag komt. Laat staan dat je er moet wonen. Er staat ‘temporar’ op het bord boven de hoofdingang dat betekent ‘tijdelijk’, maar als je eenmaal hier woont, kom je er niet meer weg.”

Maar 4 verzorgers op 468 bewoners

Op het eerste gezicht lijkt het verpleeghuis op een gesticht, zoals dat vroeger genoemd werd.  Een huis vol mensen met verschillende hersenaandoeningen.
Maar volgens de verpleging is dat niet zo. Ook in de rest van de stad staat het huis niet als zodanig bekend maar als huis voor vetereanen. Van de 468 mensen is meer dan de helft ouder dan vijftig jaar. Van deze groep is het grootste deel dement. Voor alle 468 bewoners zijn er overdag slechts 20 verpleegkundigen aanwezig, ‘s nachts zijn er nog maar vier die alle bewoners in de gaten moeten houden.

Verpleging is radeloos

Eenmaal binnen in het gebouw is de verbijstering bij Jan Slagter en zijn filmploeg groot. Mensen liggen met z’n achten op een kamer, de matrassen waarop geslapen wordt zijn slechts drie centimeter dik, er zijn geen medische hulpmiddelen en er hangt een doordringende urinelucht. Omdat veel mensen incontinent zijn, hangen er overal matrassen uit het raam om te drogen. Er is geen schoon beddengoed, de matrassen worden nauwelijks droog en de urinelucht wordt iedere dag heviger. Er zijn geen pampers en de verpleging vertelt moedeloos dat zij ook
niet weten wat ze kunnen doen zonder financiële steun. Behalve goed zijn voor de mensen. Jan Slagter: “De winters moeten hier vreselijk zijn. Er is geen centrale verwarming, er zijn weinig dekens, de mensen hebben geen extra kleding of een jas. Hier liggen ze met ijspegels op de ramen te wachten op het voorjaar.”

Onhygiënische toestanden

De keuken, wasruimte en het sanitair zijn er al net zo vreselijk aan toe. Deze plekken moet hygiënisch zijn, zeker voor de kwetsbare bewoners van het huis. Maar dat zijn ze absoluut niet.
De waterleiding lekt, de mensen kunnen niet gewassen worden omdat twintig mensen geen tijd hebben om een groot deel van de 468 mensen dagelijks te wassen. Daarnaast is er een probleem met schoon water en het riool. Warm water is er slechts eén dag van de week. Er staan drie wasmachines uit het Sovjettijdperk die voor al die 468 bewoners moeten draaien. Een spelletje spelen of even tv kijken is er niet bij, de bewoners kijken depressief voor zich uit en liggen veelal in bed.

Stapsgewijs aanpakken

Jan Slagter: “In dertien jaar MAX Maakt Mogelijk ben ik op veel vreselijke plekken geweest waar ouderen aan hun lot worden overgelaten, maar dat er anno 2019 nog een plek is zoals deze, shockeert mij. De bedden en dunne vieze matrassen waar de ouderen op liggen, moeten vervangen worden. Daarom willen we beginnen met nieuwe  bedden en daarop waterdichte matrassen voor de bewoners. Zodat zij er meteen in leefcomfort op vooruit gaan.” De benodigde verstelbare bedden worden betrokken bij het transportbedrijf Vidotrans, die deze rechtstreeks aflevert in Balti. Het overgrote deel gewone bedden wordt in Moldavie aangekocht, zodat er geen transport nodig is. Bedden ophalen bij particulieren in Nederland is helaas niet mogelijk.

Alle projecten